poleć znajomym
drukuj stronę
Organizacja mięśnia i sterowanie ruchem cz. I organizacja mięśnia
dział:
autor:
Grottel K. >> zobacz inne pozycje autora
Celichowski J. >> zobacz inne pozycje autora
wydawca:AWF Poznań
ISBN:83-86336-74-9
data wydania:2000
wymiary:17 x 24 cm; 120 str.
oprawa:miękka
Organizacja mięśnia i sterowanie ruchem cz. I organizacja mięśnia
Organizacja mięśnia i sterowanie ruchem cz I - organizacja mięśnia - skrypt dla studentów Akademii Wychowania Fizycznego. Tematyka - budowa i struktura czynnościowa tkanki mięśniowej szkieletowej - badania jednostek ruchowych w mięśniach ssaków - podział i cechy jednostek ruchowych oraz mechanizmy regulacji siły skurczu - zmienność cech jednostek ruchowych - badania elektromiograficzne. W podręcznikach anatomii jako podstawową część układu ruchu przedstawia się mięsień. Niektórzy autorzy (zwłaszcza klinicyści) za jednostkę czynnościową narządów ruchu przyjmują staw wraz z mięśniami oddziałującymi na niego. Inni, uwzględniając określone działania na staw poszczególnych części mięśni, nazwali je aktonami, uznając je za podstawową jednostkę czynnościową.
W prawidłowych warunkach ani mięsień, ani akton nie kurczą się w całości. W czasie pracy mięśnia są czynne w nim w mniejszej lub większej liczbie tylko zespoły włókien mięśniowych, które nazywamy jednostkami ruchowymi. W skład każdej jednostki wchodzi jeden a-motoncuron oraz włókna mięśniowe, przez ten neuron unerwiane. Każde włókno mięśniowe jest unerwione przez jeden motoneuron, czyli należy do jednej jednostki. Wszystkie włókna mięśniowe w obrębie jednej jednostki ruchowej mają takie same cechy czynnościowe i wszystkie reagują też w taki sam sposób na każde pobudzenie, dochodzące do nich przez akson. Dzięki temu pojedynczy skurcz jednostki ma charakter "wszystko albo nic". W skurczach mięśni zawsze jest angażowana tylko pewna liczba jednostek ruchowych. Siła, jaką osiągają mięśnie, zależy od liczby czynnych jednostek ruchowych oraz częstotliwości ich pobudzeń. Jeśli kolejne pobudzenia dochodzą do włókien w czasie krótszym niż czas pojedynczego skurczu, włókna mięśniowe wchodzą w stan skurczu tężcowego. Cechy motoncuronów i unerwianych przez nic włókien mięśniowych są silnie skorelowane.
Jednostki ruchowe dzieli się na 3 główne typy: wolnokurczliwe (S), najsłabsze, które są angażowane we wszystkich ruchach, szybkokurczliwe odporne na zmęczenie (FR), dodatkowo angażowane w silniejszych i szybszych ruchach, oraz szybkokurczliwe męczące się (FF), które są najsilniejsze, ale uczestniczą tylko w bardzo silnych i szybkich ruchach lub nawet tylko w niektórych fazach skurczu mięśnia. Skład mięśni jest genetycznie u warunkowany. Występuje duża zmienność gatunkowa, osobnicza oraz różnice między mięśniami tego samego osobnika. W wyniku starzenia się oraz różnych chorób i ich następstw (także reinerwacji, np. po przecięciu nerwu), zmienia się struktura jednostek ruchowych.
autor: Łazowski J.,
cena: 27.00 zł
autor: Bober T., Zawadzki J.,
cena: 0.00 zł
autor: Dudziński T.,
cena: 27.00 zł
autor: red., Superlak E.,
cena: 0.00 zł
autor: Karpiński R.,
cena: 36.00 zł 36.00 zł
autor: Wróblewski W.,
cena: 47.50 zł
autor: Ignasiak Z.,
cena: 59.90 zł 59.90 zł
autor: Kamińska O.,
cena: 7.90 zł 7.90 zł
